മരണാനന്തരം
കർക്കിടക വാവിനു വെള്ളം
മന്ത്രാക്ഷരങ്ങൾകൊണ്ട് ഗംഗാജലധാരയാക്കിടാം

ഓർമ്മകൾ പൂക്കും അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും
ഉദകക്രിയ്യക്കായ്

നെഞ്ചിലെറിയാൻകരുതിയ
നെൽമണികൾ
മലരായ് പൊരിയും വരെയും
നെഞ്ചേറ്റിയ വേദനയുടെ
ചൂടറിഞ്ഞീല

ചുടലയിൽ നവധാന്യങ്ങൾ
എറിയും വരെയും കൃഷിയെന്തെന്നറിഞ്ഞില്ല..

വെള്ളം തൊണ്ടയിലിറങ്ങുമാകാലം
പൂവിട്ടു പൂജിച്ചതുമില്ല.

വിപ്ളവത്തിന് കടപ്പാട് രക്തസാക്ഷി കളോടാണല്ലോ...

തലവെട്ടി വാഴ വെക്കുമ്പോളറിയുന്നില്ല
ശവമതിനും വളമാകുന്നില്ലെന്ന്

ഒന്നിനും ശേഷിപ്പുകൾ മനോഹരങ്ങളല്ലല്ലോ..

മുറ്റത്തെ തെക്കേതൈതെങ്ങിൽ നിന്നും പൊട്ടാതെ വീഴ്ത്തിയ കരിക്കൊന്ന് നാട്ടി
ബലിക്കല്ലുതീർക്കാം.

നാളെക്ക്

കരുതിയ ബലിച്ചോറത്രയും തൂശനിലയിൽ അർക്കാഭിമുഖം.

തൂശനിലയിൽ
പൂവും ചന്ദനവും എള്ളും
ദർഭപുല്ലിൽ വിരിക്കുംവരെയും
ആത്മരോഷമടക്കാം.

നളേയുടെ കൈയടിയിൽ
ബലി ച്ചോറുണ്ണാൻ പുള്ളായ് കാക്കയായ് കരഞ്ഞെത്തും വരെയും.

അതിരുകൾ കെട്ടി തിരിച്ചു
പരസ്പരം മനസ്സിന് സുഖം
നമ്മൾ രക്തബന്ധക്കാർ

അമ്മതന്നൊരുണ്മയും
അച്ഛൻ തന്നകരുണയും
പാഠമാക്കത്തോർ നമ്മൾ.

വേലിവലുപ്പത്തിൽ മേനിനടിക്കുന്നോർ
സ്വയം ജയിൽപണിയുന്നോർ നമ്മൾ.

ബലികാക്ക പ്പോലുംശേഷിപ്പില്ലിനി
 മൽസ്യവുമൊരു പുഴയിലും
നമുക്ക് തർപ്പണം ചെയ്യുന്നതിനായ്

കണ്ണും കണ്ണുനീരുംവറ്റി
പുഴപോൽ നേർത്തരോദനം
പൊതുശ്മശാനവീഥിയിൽ.....
പൂകയുയരുംവരെയും

ജീവൻ തിളച്ചു വറ്റി വരുമ്പോൾ
സ്നേഹ മേൽപ്പൊടി ചേർത്ത്
ഒരു കടും കാപ്പി
സൽക്കാരമായ് രണ്ടു
കണ്ണു നീർ തുള്ളികൾ.
കൈകൊട്ടി വിളിച്ചവർ
മോക്ഷവഴിയിൽ ഗതി കിട്ടും
വരെയും തുടരാം.