കണ്ണകി

അവളാൽ നോട്ടമിട്ടീകണ്ണിന്റെ
കോണിൽ മുറിവുവീണു
കണ്ണുനീർ ധാരയായി
കാറ്റിൽകോതിയമുടി
സൂര്യകിരണങ്ങളേറ്റ്
പൊൻകതിരായ് ഉണരവേ
ഞാനീ നിലാ തണലിൽ
നക്ഷത്രമെണ്ണുന്നു
ഇവിടം വിജനം പേമാരി പേർത്തുപെയ്യുന്നു
ഇടിമിന്നൽ ആഴത്തിൽ ഭൂമി പിളർക്കുന്നു
ചുറ്റും പ്രേതാത്മക്കൾ .
ആരുണ്ട്ചുറ്റിലും കരതലം
കരുതലൊടെ തലോടാൻ
അരുതെന്ന് പറയാൻ.
വിഷകാറ്റു വീശും മീവീഥിയിൽ
അഗ്നി മഴ പെയ്തു തോരണം
അഗ്നി പർവ്വതമുണരണം
എരിഞ്ഞടങ്ങണ വിശ്വ പഴുതാരകൾ
അനങ്ങാതെ അറിയാതെ
മടിയിൽ ഉറങ്ങുന്നു.
കണ്ണകി അവൾ 'പത്തിനികടവുക'ളുണരണം