വർണ്ണം

ചിറക് വലയിൽ കുരുങ്ങിയ
പൂമ്പാറ്റ യാണ് ഞാൻ
എന്നിൽ നിറഞ്ഞ വർണ്ണ ങ്ങളെല്ലാം വേദനയുടെ പല നിറങ്ങൾ
കാണാനേറെയിഷ്ടവും
നയനാനന്ദകരവും
വേദനകളുടെ നിറങ്ങളാണോ ഈ ജീവിതം.
ഇലയും പൂവും കായും തിന്ന് തീർത്തു
ഉറങ്ങുന്നഞാൻ വർണ്ണാഭമായ
ഒരു നിമിഷത്തെ സുന്ദരി.
കഷ്ടതകൾ ഒരു അനർഘ നിമിഷം സമ്മാനിക്കുന്നു
ഈ അസുലഭമായ നിമിഷം
എന്നിലുർണ്ണത്തുന്നത് നിത്യ ചൈതന്യവും

ഞാൻ അഭിമന്യു

അമ്മതൻ അടിവയറ്റിൽ
ചാക്രിക ചക്രത്തിൻ
ചക്രവ്യൂഹത്തിൽ യുദ്ധം പഠിച്ച വൻ


കാലാന്തരത്തിൽ
അമ്മകരുതലിൽ
ചക്രവ്യൂഹത്തിനകതളത്തിൽ
സ്വർഗം പൂകിയോൻ



സ്ഫടികം
മനസ്സ് ഒരു നീലതടാകമാണ്
നിലകാണുന്നടിതട്ടിൽ
ഇഷ്ടങ്ങളും സ്നേഹവും
ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.
ഒരു കുഞ്ഞോളമുണ്ടായാൽ
ഇണക്കി ചേർക്കാനാവത്ത
സ്ഫോടനം
കരുതുക ഓള വളയങ്ങൾ
കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടാതെ.
മുറ്റത്തെ തൈമാവും പൂവും
നമ്മുടെ സ്വപ്നം
മാമ്പഴം മുതിർന്ന വരുടെയും
വരിക്കപ്ളാവും ചക്കയും
എല്ലാവരുടെയും ജീവിതവും
സ്വപ്നവും.

കണ്ണകി

അവളാൽ നോട്ടമിട്ടീകണ്ണിന്റെ
കോണിൽ മുറിവുവീണു
കണ്ണുനീർ ധാരയായി
കാറ്റിൽകോതിയമുടി
സൂര്യകിരണങ്ങളേറ്റ്
പൊൻകതിരായ് ഉണരവേ
ഞാനീ നിലാ തണലിൽ
നക്ഷത്രമെണ്ണുന്നു
ഇവിടം വിജനം പേമാരി പേർത്തുപെയ്യുന്നു
ഇടിമിന്നൽ ആഴത്തിൽ ഭൂമി പിളർക്കുന്നു
ചുറ്റും പ്രേതാത്മക്കൾ .
ആരുണ്ട്ചുറ്റിലും കരതലം
കരുതലൊടെ തലോടാൻ
അരുതെന്ന് പറയാൻ.
വിഷകാറ്റു വീശും മീവീഥിയിൽ
അഗ്നി മഴ പെയ്തു തോരണം
അഗ്നി പർവ്വതമുണരണം
എരിഞ്ഞടങ്ങണ വിശ്വ പഴുതാരകൾ
അനങ്ങാതെ അറിയാതെ
മടിയിൽ ഉറങ്ങുന്നു.
കണ്ണകി അവൾ 'പത്തിനികടവുക'ളുണരണം

അരിമണി

ഞാൻഅരിമണി ജീവൻകരയുന്നു
വയലിൽ വറ്റിയ വെളളത്തിൽ
കരൾവറ്റിയ പരൽമീൻകണക്കേ.
അരിമണിമിനുങ്ങുന്നുകുതറുന്നു
ഉരയുന്നുയന്ത്ര  താളത്തിൽ.
ഉരുളയായ് വെന്തിറങ്ങുമരിമണികരയുന്നു
കുടിലിൽ പിടയുന്ന പട്ടിണികോരി
ദൈവത്തിന് ബലിതർപ്പണം നൽകും
വരണ്ടുണങ്ങിയ തൊലി പ്പൊട്ടിച്ച് വിത്തുമുളക്കും വയലടിമകളെയോർത്ത്.
അരിമണി കരയുന്നു
പൈതലിൻ കരതലം മാറിൽതിരയുമ്പോൾ
അടിയാത്തി മാറുപിളരും നേരം
കുഞ്ഞിനൊരിറ്റ് ബാഷ്പം മാത്രം
ബാക്കി യെന്നോർത്ത്.
അരിമണികരയുന്നു
മണ്ണിനുമണമില്ല രക്തം വാർന്നോരു
അടിയാത്തി നുറുങ്ങുന്നു പടരും
വയലിലേവിണ്ടുപ്പോൽ .
ഞാൻ അരിമണിയല്ല  രക്തവുംമജയും ഊട്ടിവളർന്നോരു രക്തമണി
മുത്തുമണി
വിലപ്പേശുമീ
മണ്ണിന്റെ ഹൃദയം നുകർന്ന് പൊൻകതിർ
വിളയിക്കും മർത്യന്റെ ശേഷിക്കും
ഒരു തുള്ളി രക്തം, മാണിക്യം.
വിലമതിക്കാൻ കഴിയാത്ത അറക്കും
വിയർപ്പാണു ഞാൻ.
അരിമണികരയുന്നു
അരിയൊടുങ്ങും വരേയും.
വയലുകൾ തേടുന്നു വിണ്ടമനസ്സുമായി
വയൽവിട്ട അടിമ്മ  കണ്ണിനെ
കതിർകോതി പറക്കും പനതത്തയെ.
കാറ്റിലെതുമ്പിയേ, പുള്ളി നെ പ്രാവിനെ.
അരിമണികരയുന്നു, തകരപാട്ടകൾ
പെരുമ്പറയാകുന്നു....
അകലത്തിൽ വയലുപുകയുന്നു
അടിയാത്തി ചുരുളുന്നു പാടം
കോണിൽ രക്തം ധാരയുയരുന്നു
അരിമണിയുറഞ്ഞുതുള്ളുന്നു
അരിയൊടുങ്ങുന്നു.
നേർത്ത കാറ്റിൽ ഉയർന്നാനക്ഷത്രം
മിന്നുന്നു, ഞാൻ അരിമണികരയുന്നു.

ഇന്നിന്റെ കാഴ്ച

ഞാനാരുടെ മകൻ
ആരെന്റെ രക്ഷകൻ
ജനിച്ചതിവിടം തരിസ്
അവകാശികളേറെ
കാണുന്നവർ പരസ്പരം മുഖം നോക്കി മുറുമുറുക്കുന്നു.
ഇവനെ ന്റെയും നിന്റെയും ശത്രു
ഏതു വേഷവും ഭാഷയും
എന്നെ രക്ഷിച്ചു കാക്കും.
ആരാണവരുടെ റാണിയെ
കവർന്നോരു പന്തം കെട്ടി പുകക്കുന്നത്
അമ്മയും അച്ഛനും തന്നൊരു ചിന്ത
മതമേതായാലും മനുഷ്യൻ
നന്നായാൽമതി.
അറിവേറെയുളളവർ മൊച്ചകുരങ്ങോ
കുട്ടി കുരങ്ങിൻ കൈ നക്കുന്നു
ചുടു ചോറിൽ മുക്കി.
കാവലാകേണ്ടവർ കലാപം നയിക്കുമോ
കലികാലം വരവായി
കരുതുക പരസ്പരം
എല്ലാ മാളവും അടക്കുക
പാമ്പുകളേറെയുണ്ട് വിഷം
ചീറ്റുന്നു.
കാലം സാക്ഷി
ദൈവം സാക്ഷി
വെള്ളരി പ്രാവുകൾ ചിറകെരിയാതെ
പറന്നുയരട്ടെ
ഉണരുക ഉയരുക മുഴങ്ങട്ടെ മതേതരത്വത്തിന്റെ കാഹളം
പവിത്ര പാവന ഭാരതം പുലരട്ടെ.
മതേതര ജനാധിപത്യ റിപ്പബ്ലിക്ക്

പുലരട്ടെ.

പുതുവർഷം
കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു
നക്ഷത്ര ങ്ങളിൽ തിളക്കമില്ല
യൗവ്വനം തുടുക്കുന്ന മുഖങ്ങളില്ല
വിഷാദം ചുറ്റുന്ന പുഞ്ചിരി
ലഹരിയിൽ ലോകസഞ്ചാരം
വിരൽതുമ്പിൽ.
നവമാധ്യമങ്ങൾ ഉരയ്ക്കുന്ന
അരണിയിൽ തീ പുകയുന്നു,  നവചിന്തകളും.
അന്ധനായ വിശ്വാസങ്ങൾ
നഗ്നരായി കുളിരുകോരുന്നു.
തോപ്പിലേ പുഷ്പങ്ങൾ പോലും
പുതുമതേടുന്നു.
അടുപ്പിൽ ചേരകേറി .
ഭക്ഷണം വഴിയോരം തേടുന്നു.
വിശപ്പ് തേടുന്നവരും
വിശക്കുന്ന വരും വെറുതെ വയറുതേടുന്നു.
പ്രണയം വഴിയോരകാഴ്ചയിൽ
തീയെരിയുന്നു.
മാതകത്വം തുളുമ്പി തലോടി
വിശപ്പ് വിലപേശുന്നു.
കുടിലുകൾ തേടി വിപ്ലവം കിതയ്ക്കുന്നു.
മരണം ഒന്നേയുള്ളൂ എന്ന നിശ്ചയം
ശക്തമാകുന്നു .
പരസ്പരമാശ്വദിച് ലോകാവസാനം.
മനുഷ്യനോ മതമോ ലോകം പിടിക്കുക
മതം തേടുന്നു നല്ല പൂക്കളുടെ പൂക്കാലം.
പുത്തനുടുപ്പും ലിപ് സ്റ്റിക്കുമണിഞ്ഞ്
മെലിഞ്ഞുണങ്ങി വരണ്ട്
ലോകസുന്ദരീകിരീടമണിഞ്ഞവൾ വരവായി.

തൂലിക

ഞാനാരാകണ
മെൻലുലകിൽ താരകതാലത്തിലാർത്തു
ചിരിച്ചു പുത്തൻ നിറവായ്
നിലാവായി നിറയണമുലകിൽ
പറന്നില്ലാതാകുന്നില്ല ഒരിക്കലും
മുകിലേറി ധൂമമരാളമായി
പെയ്തിറങ്ങുക
നവമുകുളങ്ങളാകട്ടെ
പടരട്ടെ മായാലിഖിതങ്ങളീ വിണ്ണിലെ ഗർഭങ്ങളിൽ.
നൃത്തമാടണ०  തൂലിക പീലിവർണ്ണങ്ങളിൽ
കരിമുകിലിൻ നർത്തകിപോൽ